Mariëlle van der Arend woont in Maarssen, vlakbij Utrecht. Ze werkt deels in dienst bij het Leger des Heils, waar ze medewerkers traint op het gebied van herstelgericht werken en motiverende gespreksvoering. Daarnaast heeft ze zich, na zelf het CooL-programma gevolgd te hebben, bijgeschoold tot leefstijlcoach en start ze als CooL-coach. Haar eigen ervaring met leefstijlverandering heeft haar geïnspireerd om anderen te begeleiden op hun pad naar een gezonder leven.

Wat was jouw aanleiding om met leefstijlverandering aan de slag te gaan? 

“Ik viel op een gegeven moment echt uit. Ik was jarenlang heel moe en zat in een overlevingsmodus. Tegelijkertijd vond ik bewust leven heel belangrijk, maar merkte dat ik steeds meer uitgeput raakte. Ik kreeg mentale, emotionele en fysieke klachten en werd steeds zwaarder. Ik had allerlei gezondheidsproblemen, zoals de ziekte van Bechterew en slaapapneu, en op mijn zwaarst had ik morbide obesitas.

Uiteindelijk moest ik me ziek melden, wat ik met frisse tegenzin deed. Maar toen dacht ik: als ik nu thuiszit, moet ik ook echt iets aan mijn gezondheid gaan doen. Ik wilde mezelf zo goed mogelijk op de rit helpen en ben bewust op zoek gegaan naar de juiste begeleiding. Zo kwam ik bij het CooL-programma terecht, omdat dat mij het meeste aansprak. Stap voor stap heb ik mijn leefstijl veranderd, eerst met voeding en beweging, en daarna met andere aspecten van mijn gezondheid. Inmiddels ben ik bijna 40 kilo kwijt en voel ik me fysiek en mentaal veel beter.”

Welke persoonlijke eigenschappen of kwaliteiten hebben jou geholpen bij jouw gedragsverandering? 

“Ik sta open voor nieuwe dingen en zet door. Het perfectionisme is een valkuil, maar het helpt me ook om daadkrachtig te werk te gaan. Ik ben een doorzetter en als ik ergens voor ga, dan wil ik het ook goed doen. Daarnaast ben ik heel onderzoekend; ik heb niet zomaar een willekeurige GLI gevolgd, maar echt gekeken welke het beste bij mij paste en welke coach mij het meest aansprak. Ook op andere gebieden heb ik mezelf altijd ontwikkeld, alleen lag de focus meer op mentale groei en minder op het fysieke. Dat was het ontbrekende stukje dat ik moest aanpakken.”

Had je uitdagingen door je eigen aanleg, zoals genetische factoren of gewoontes uit je opvoeding? Hoe ben je daarmee omgegaan? 

“Ja, zeker. Mijn moeder had altijd de uitdrukking: ‘Als je niet kan kiezen, neem je het allebei.’ Mede daardoor heb ik niet zo goed geleerd om te matigen. Daarnaast ben ik iemand die gevoelig is voor prikkels en verleidingen. Ik hou er niet van om mezelf beperkingen op te leggen en zag leefstijlverandering eerst als een beperking. Pas later besefte ik dat ik mezelf juist beperkte door mijn oude gewoontes vast te houden. Dat was echt een eye-opener.”

Wat was voor jou de grootste eye-opener in het proces van gedragsverandering? 

“Dat ik mezelf eigenlijk saboteerde door te denken dat ‘genieten’ betekende dat ik alles kon nemen wat ik wilde. Terwijl ik in werkelijkheid mezelf alleen maar slechter voelde. Ik leerde dat kleine stapjes de sleutel zijn tot succes. Ik ben van nature iemand die grote stappen snel wil nemen, maar gedragsverandering werkt anders. Het vertrouwen in mezelf groeide naarmate ik vooruitgang boekte. En het belangrijkste: terugval hoort erbij. Het gaat erom hoe je ermee omgaat en dat je de draad weer oppakt.”

Op welke manier helpt jouw eigen ervaring je nu in je werk als CooL-coach?

 “Mensen vinden het fijn dat ik ervaringsdeskundige ben. Ze voelen zich daardoor minder beoordeeld en durven eerlijk te zijn over hun worstelingen. Vaak hoor ik: ‘Gelukkig ben jij niet zo’n coach die alles perfect doet en alles weet.’ Dat geeft hen hoop. Ze zien dat ik ook nog steeds werk aan mijn gezondheid en dat verandering mogelijk is. Dat maakt het proces laagdrempeliger voor hen.”

Hoe ondersteun je deelnemers die denken dat hun aanleg een belemmering vormt? 

“Ik focus op wat er wél mogelijk is. We onderzoeken samen welke overtuigingen hen tegenhouden en hoe ze zich daartoe kunnen verhouden. Acceptance & Commitment Therapy (ACT) en zelfcompassie zijn hierin belangrijke tools. Dit helpt deelnemers om zich niet te laten leiden door beperkende gedachten, maar om hun energie te richten op wat ze zelf in de hand hebben. Het ontwikkelen van zelfcompassie is hierin ook essentieel: het is belangrijk dat mensen zichzelf niet veroordelen als iets niet meteen lukt.

Daarnaast kijken we samen naar kleine, haalbare stappen. Wat is wél mogelijk binnen hun genetische aanleg of gewoontes uit de opvoeding? Misschien is afvallen moeilijker voor hen dan voor anderen, maar dat betekent niet dat een gezondere leefstijl niet haalbaar is. Vaak helpt het om niet alleen te focussen op gewicht, maar ook op andere gezondheidsvoordelen zoals meer energie, betere slaap en minder lichamelijke klachten.”

Welke belangrijke les uit jouw eigen proces zou je willen delen met mensen die aan hun leefstijl werken? 

“Focus op kleine stapjes. Kijk naar wat er wél mogelijk is en bouw daarop verder. Vier je successen, hoe klein ook, en wees mild voor jezelf. Veel mensen zijn te streng voor zichzelf, maar stress werkt averechts. Leefstijlverandering is geen sprint, maar een levenslang proces. Het is niet erg als het soms even niet gaat zoals gepland, als je daarna maar weer oppakt waar je gebleven was.”

Wat zou je andere CooL-coaches nog willen meegeven? 

“Heb respect voor waar iemand staat. Als iemand niet in beweging komt, zit daar altijd een reden achter. Ik weet hoe het is om in een overlevingsmodus te zitten en geen energie te hebben om verandering door te voeren. Soms is er eerst ruimte nodig voordat iemand aan zijn of haar leefstijl kan werken. Als coach is het belangrijk om dat fundament te helpen leggen. En bovenal: mildheid en begrip tonen. Iedere deelnemer doet zijn of haar best op de manier die op dat moment mogelijk is.”