Sandra Pastoor (55) is een leefstijlcoach uit Arnhem en Elst, waar ze zich vooral richt op het begeleiden van haar CooL-deelnemers naar een gezondere levensstijl. Naast haar werk als leefstijlcoach is Sandra ook relatiemanager bij de Esther Vergeer Foundation, waar ze ouders en kinderen met een lichamelijke beperking ondersteunt bij sportparticipatie. Met haar praktische en creatieve aanpak helpt ze haar CooL-deelnemers om gezonde gewoonten te ontwikkelen, ook tijdens de donkere wintermaanden.
Welke specifieke uitdagingen merk jij dat jouw CooL-deelnemers ervaren in de donkere maanden?
“De donkere maanden brengen vaak veel obstakels met zich mee. Qua voeding worstelen deelnemers met alle verleidingen rondom de feestdagen: van oliebollenkramen tot overvolle winkels met lekkernijen. Ze weten vaak niet hoe ze hiermee moeten omgaan. Beweging is een andere uitdaging, vooral door het vroeg donker worden en koud en nat weer. Mijn CooL-deelnemers zeggen vaak: ‘Ik wandel niet, want het is donker.’ Daarnaast merk ik dat sommigen aanleg hebben voor somberheid of depressie in deze maanden. Ook speelt stress een rol, met drukke schema’s, familiebijeenkomsten en eindjaarsevenementen. Het is een hele mix van factoren.”
Hoe passen jouw deelnemers ‘omdenken’ toe om de wintermaanden juist te zien als een kans voor persoonlijke groei?
“Omdenken is echt een sleutelvaardigheid. Een mooi voorbeeld is een deelnemer die haar obsessie met marsepein overwon door zichzelf te vertellen: ‘Die ligt er volgend jaar ook nog wel.’ Dit soort nieuwe perspectieven helpen hen om niet direct toe te geven aan impulsen. Ook bij beweging komt omdenken van pas. Veel mensen zeggen: ‘Het regent, dus ik ga niet naar buiten.’ Dan zeg ik: ‘Het regent echt niet de hele dag, er is altijd een droog moment. Of trek een regenjas aan!’ Soms organiseren we een groepswandeling in het donker. Dat laat deelnemers ervaren hoe fijn het kan zijn, in plaats van te blijven hangen in negatieve overtuigingen.”
Welke tools of “Plan B”-strategieën gebruik jij in jouw coaching, zodat deelnemers ondanks beperkingen toch een energieboost kunnen ervaren?
“Ik maak gebruik van verschillende tools om mijn deelnemers te ondersteunen, zoals bijvoorbeeld de ACT matrix, waarmee ze reflecteren op hun waarden en gedrag. We bespreken hoe gedachten zoals ‘het is slecht weer, dus ik doe niets’ hen niet dichter bij hun doelen brengen. Daarnaast zet ik creativiteit in: wandelcoachgesprekken, yoga in de stoel voor mensen met een fysieke beperking, of zelfs ademcoaching met klankschalen. Zo laat ik hen ervaren dat er altijd een Plan B is. Een groepsapp waarin ik bijvoorbeeld foto’s van mijn eigen wandelingen deel, motiveert deelnemers ook om actie te ondernemen.”
Op welke manier moedig je jouw deelnemers aan om hun routines aan te passen aan de seizoenen, in plaats van het hele jaar hetzelfde ritme vast te houden?
“Het is belangrijk om mee te bewegen met de seizoenen. In de winter kunnen deelnemers hun energie verdelen door meer binnenactiviteiten te plannen, zoals yoga of krachttraining. Het is niet realistisch om het hele jaar hetzelfde tempo aan te houden, en ik moedig hen aan om hun ritme aan te passen op basis van de weersomstandigheden en het seizoen. Ik moedig ze aan om te kijken naar; ‘Wat kan ik wel?’
Wat zou je aan andere CooL-coaches willen meegeven over het werken met deelnemers aan energieboosts en omdenken in de donkere maanden?
“Flexibiliteit is de sleutel. Durf af te wijken van standaardprogramma’s en in te spelen op wat jouw deelnemers echt nodig hebben. Wees creatief, bijvoorbeeld door activiteiten buiten te combineren met coaching, zoals wandelgesprekken, of door specifieke wintergerelateerde thema’s, zoals de oliebollenkraam, aan te pakken. Creëer ruimte voor alternatieve oplossingen en moedig deelnemers aan om niet te hard te zijn voor zichzelf. Het aanpassen van gewoonten, zoals het plannen van gezonde maaltijden of het bedenken van alternatieven voor buitenactiviteiten, kan een groot verschil maken.”
“Hoewel omdenken ontzettend waardevol is, moet er ook ruimte zijn voor negatieve gedachtes en emoties. Het is belangrijk om momenten van somberheid of frustratie niet weg te duwen, maar ze te erkennen. Het gaat erom een balans te vinden tussen positiviteit en acceptatie van moeilijke momenten. Door deze balans kunnen deelnemers mentaal sterker worden en gezondere keuzes maken.”
