“Ik ben met CooL gestart bij Sonja Edelaar op 3 februari 2021. Ik weet nog precies welke datum het was”. Zo begint Mical, 39 jaar, haar verhaal.

“Een paar jaar eerder hoorde ik al van CooL via de huisarts, maar volgens de praktijkondersteuner was er toen geen plek omdat er op dat moment nog sprake was van een pilotproject. Ik wilde er wel graag aan meedoen, dus 1,5 jaar later heb ik het weer aangekaart bij de huisarts. Nu was er plek en kon ik starten. Voor mijn psychische klachten die ik toen had, zat ik al in groepstherapie. Ik merkte dat ik veel baat had bij een groep, daarom wilde ik graag met CooL meedoen. Op dat moment had ik een uitkering, dus het was erg prettig dat CooL helemaal vergoed werd”.

Mical stelde hoge eisen aan zichzelf: “Ik wilde van alles: stoppen met roken, beter eten, meer bewegen etc. etc….. Ik wist door mijn jarenlange worsteling met eten best wat gezond was, alleen het toepassen ervan werkt helaas altijd anders. Ik wist dat het groepsgevoel me hierbij zou kunnen helpen, en dat het goed voor me zou zijn om me meer onder de mensen te begeven. Als ik me namelijk slecht voel, ga ik me isoleren vanuit een overlevingsmechanisme. Daar was ik me nooit bewust van maar door de therapie is dat naar boven gekomen. CooL heeft me ook geholpen hierin stappen te maken. Nu weet ik, als ik me slecht voel en me daarvoor schaam, dat ik toch mensen op moet zoeken. CooL was veilig omdat iedereen met dezelfde soort gedachtes loopt, en we allemaal in datzelfde schuitje zitten”. Sonja startte ook een CooL-wandelgroep, waarin verschillende deelnemers van verschillende CooL-groepen meeliepen. Deze groepswandelingen hebben Mical ook erg geholpen: “Dit was echt een fijne groep waarin we op een wat dieper level gesprekken hadden, omdat we samen in beweging waren.”

Op de vraag of haar doelen wijzigden tijdens het CooL programma kan Mical geen eenduidig antwoord geven: “Mijn therapie en CooL liepen in elkaar over. Het is dus lastig om aan te geven wat precies door CooL komt en wat door de therapie. Wat ik wel weet is dat CooL me heeft geleerd dat afvallen niet het doel is, maar dat plezier in bewegen en lol in de dingen die je doet, mijn doelen zijn. Vroeger beperkte ik mezelf in mijn bewegingsvrijheid. Dat had niets met gewicht te maken maar met mindset. Maar bewustwording wil niet zeggen dat je alles onder controle hebt. Ik stoei daar nog steeds mee. Bij veel stress ga ik toch weer eten, maar het lukt me ook om het gezonde eetpatroon later (steeds sneller) weer op te pakken, dat is zeker ook het resultaat van CooL.”

Mical vindt het belangrijk dat je blijft doen waar je je goed bij voelt. Dat is dan ook een tip voor (toekomstige) deelnemers: “Sta stil bij wat jij nodig hebt. Focus niet op afvallen, maar op waar je je prettig bij voelt. Wat vind je leuk om te doen, en hoe kun je dit volhouden (lat niet te hoog leggen). Gelukkig worden kan alleen vanuit jezelf, door onderliggende problemen vanuit bijvoorbeeld een laag zelfbeeld aan te pakken.” Na even nadenken, voegt ze hier nog aan toe: “Terugkijken kan helpen. Als ik naar 5 jaar geleden kijk, is er zo veel positief veranderd. Nu ben ik veel gelukkiger en voel me beter in mijn lichaam. Ik kijk anders naar mezelf in de spiegel en vanuit daar begint de verandering. Ik voel veel meer liefde voor mezelf en voel me gelijkwaardig met anderen. Als mens voel ik dat ik iets toe te voegen heb. Dat had ik 5 jaar geleden nooit gedacht. Gun en geef jezelf de tijd. Het is en blijft een proces, wat niet van de ene op de andere dag kan veranderen. Hoe meer tijd en energie je erin investeert, hoe beter het beklijft”.